Alles is tekst

Alles is tekst

woensdag 25 januari 2017

Even voorstellen aan mijn collega Tom

Hoewel ik officieel een eenmanszaak heb, ben ik in het gelukkige bezit van een collega. Hij heet Tom. Ik hoop niet dat ik bestraft word voor kinderarbeid, want eigenlijk is meneer nog iets te jong om te werken, maar hij vindt het zo leuk en ik vind het wel wat hebben. Meneer zorgt goed voor mij. Zo af en toe komt hij even een bemoedigend schouderklopje geven of krijg ik een spontane knuffel van hem. Owh...dat kan ik misschien ook beter niet openbaar maken want 'intimiteiten op de werkvloer' ligt ook wat gevoelig. Maar voor de goede verstaander: ze zijn zeker niet ongewenst! Dus dan mag het wel, toch?

Meneer Tom wordt soms vergezeld van Felix. Probleempje: Felix eet alleen mijn lunch op, maar is net zo gezellig hoor. Tom houdt  me gezelschap tijdens mijn werk, zorgt voor wat warmte bij koude handen en regelt een vrij monotoom achtergrondmuziekje. (Hoewel Felix dáár nog veel beter in is...)
Omdat Tom alleen niet zo goed snapt dat zitplekken en schouderklopjes twee verschillende dingen zijn, heb ik maar een eigen zitplek voor hem geregeld. Uiteraard wel in de buurt van mijn laptop, want meneer moet wel bij de hand zijn mocht dat nodig zijn....

Alleen nog een beetje jammer dat hij niet snapt dat je voor je werkgever zo af en toe koffie hoort te halen...maar hoe leer ik hem zoiets?

maandag 23 januari 2017

Dát is fout gezegd! Wie bepaalt dat eigenlijk?

Spreektaal en schrijftaal zijn twee verschillende dingen. Al zou je denken dat dat eigenlijk niet zo zou moeten zijn...Je wil toch immers op papier duidelijk maken wat je anders zo zou vertellen? Toch gaat de vlieger niet op dat deze beide talen gelijk zijn. Als we er dan ook nog eens de gebarentaal bijhalen..komen we uit op drie talen voor één en hetzelfde ding, waarbij je allemaal hetzelfde wilt zeggen! Nu heb ik geen verstand van gebarentaal, dus die laten we maar even voor wat het is (sorry, zou  het trouwens best wel willen begrijpen...). Maar we beperken ons even tot het verschil tussen gesproken en geschreven taal. Als creatief schrijver kom je wel vaker te staan voor het feit dat dialogen in een boek toch anders uitpakken dan dat je in het echte leven zou horen. Hoewel dialogen je helpen te vertellen hoe de persoon zich voelt, bijvoorbeeld, en je echt je best doet om het zo echt mogelijk te maken, zal het toch anders zijn.

Maar waar het hier nu even echt om gaat: in spreektaal worden woorden vaker veranderd dan in schrijftaal. Waar woorden in spreektaal regelmatig veranderd worden door de tijdsgeest en het dialect...zal het in schrijftaal nog even duren voor het ook zo geschreven gaat worden. En dan kom je dus bij het volgende punt: wie bepaalt nu eigenlijk of een woord correct Nederlands is? Wát is correct en wat kan dus echt niet en verdient een dikke rode streep? Geen idee. Zijn de afgestudeerde Neerlandici degenen die dat bepalen? De mensen van de dikke Van Dale? Is Nederlands dan een dode taal die echt niet meer mag en kan veranderen (als je sommige mensen hoort protesteren tenminste bij nieuwe woorden..)? Natuurlijk niet. Gelukkig niet. Taal is in de eerste plaats de manier om je uit te kunnen drukken naar de ander toe zodat hij of zij jou begrijpt. Daar is het toch uiteindelijk allemaal om te doen? Als we dus woorden krijgen die een hele grote groep Nederlanders begrijpt en gebruikt, dan zou je dus kunnen zeggen dat het gewoon Nederlands is...Maar ja, dan komen de critici om de hoek kijken die dat niet vinden kunnen.🙊

Probleem waar je dan dus tegenaan loopt als je in opdracht schrijft: wie bepaalt dus wat fout is in de tekst en wat niet? Doe jij dat als tekstschrijver of is hierin de opdrachtgever de leidende draad? Of pak je gewoon Google erbij?
Mijn persoonlijke mening is dat in dit soort gevallen er overleg hoort te zijn tussen beide partijen. Wil de opdrachtgever een bepaald woord echt wel of niet gebruiken dan zal je als tekstschrijver je hier bij neer moeten leggen. Hij of zij geeft jou immers de opdracht en dus zal de tekst naar zijn of haar tevredenheid moeten zijn. Máár: jij als tekstschrijver zal ook de verantwoordelijkheid hebben dat een tekst goed is en goed valt bij de klanten van jouw opdrachtgever en hem of haar er dus op moeten wijzen dat iets 'officieel' anders geschreven wordt...Een goed samenspel dus, waarbij de opdrachtgever uiteindelijk het eindwoord heeft want het wordt zijn of haar artikel.

Dat is mijn mening: maar eh...wie bepaalt dan weer of mijn mening de juiste is? 😉

donderdag 19 januari 2017

Als ik had gewild dat je het begreep...

Als ik had gewild dat je het begreep, dan had ik het wel beter uitgelegd!


(gelezen op internet, geen idee waar het vandaan komt....)

Als schrijver hoor je dit natuurlijk  niet te moeten zeggen...tenminste: niet als je een mooi artikel of een leuk boek geschreven hebt. Volgens mij doe je dan toch ergens iets fout! Maar soms bij gedichten of hoogdravende epistels vraag ik me weleens af of de maker bovenstaande niet in zijn achterhoofd had zitten ;-) Soms zijn er liedjes die prachtig zijn, maar waarvan de inhoud me ook behoorlijk ontgaat. En dát vind ik dan weer helemaal niet erg, omdat het gevoel er toch wel is! Je begrijpt hoe de tekst bedoeld is: verdrietig, blij of wat dan ook. En eigenlijk is dat voor een lied precies genoeg!

vrijdag 13 januari 2017

Waarom bloggen?

Een blog schrijven: je moet het maar willen. Wil je een beetje interessant overkomen, dan zal je toch echt wat te vertellen moeten hebben! En niet één keer, maar iedere keer opnieuw en dan ook nog het liefste minimaal een keer of twee per week...Ga er maar aanstaan! Waarom zou je zoiets überhaupt willen?

Voor je passie
Een persoonlijke blog over je passie is natuurlijk niets anders dan heerlijk met jouw favoriete onderwerp bezig zijn. Er zitten geen andere drijfveren achter en dus heb je geen verplichtingen. Je hoeft er niet aan te verdienen, je hoeft niet een minimaal aantal bezoekers te hebben: je doet het puur voor de fun!

Ben je voor jezelf begonnen en zit je hoofd helemaal vol met enthousiaste verhalen over jouw bedrijfje en/of jouw bedrijfsbranche? Ook dan zal je eerste drijfveer vooral de passie zijn. Mocht het daardoor meer klanten opleveren, dan is dat mooi mee genomen!

Meer bezoekers naar jouw site trekken
Bedrijven die bloggen hebben een slimme keuze gemaakt. Een blog, en dan uiteraard een blog wat met grote regelmaat bijgehouden wordt, blijkt voor meer bezoekers te zorgen. Meer bezoekers betekent automatisch meer bekendheid voor jouw bedrijf en daarmee dus ook meer kans op verkopen of het vinden van nieuwe klanten. En welk bedrijf wil dat nou niet?

Een blog zal dan wel aan bepaalde voorwaarden moeten voldoen. Pas op dat je niet teveel vakjargon gebruikt. Op internet surft jan en alleman rond en vaktaal wordt dan meestal niet echt gewaardeerd (of erger nog: begrepen). Jammer als daardoor mensen afhaken en je niet gaan volgen. Want trouwe volgers voor je blog zorgt voor een grotere bezoekersstroom. En de trouwe bezoeker kan je regelmatig proberen over te halen om klant bij jou te worden door leuke acties ("speciaal voor mijn trouwe lezers"...). Pas op voor storende taalfouten of vreemde zinsconstructies. Zorg dat je blog er verzorgd uitziet. Het is niets anders dan jouw digitale visitekaartje. Post regelmatig (twee keer per week bijvoorbeeld) en plaats er een mooie, relevante afbeelding bij!

Maar help: ik heb geen tijd of zin om te schrijven
Kijk, dan heb je hier de oplossing! Ik help je graag. Of het nu om één artikel gaat of om bijvoorbeeld drie artikelen per week voor een langere tijd: ik kan het voor je doen! Bel of mail mij vrijblijvend voor meer informatie! (Mijn contactgegevens vind je in de rechterkolom...)